«قیصر امین پور»

.

.

"محمدرضا شفیعی کدکنی

meiz جان اگر کمکی از دست من بر بیاید دریغ نخواهم کرد...

امروز که در پيش توام مرحمتي کن فردا که شوم خاک چه سود اشک ندامت

...

خداوند به سه طریق به دعاها جواب میدهد:

   او می گوید آری و آنچه می خواهی به تو می دهد،

   او می گوید نه وچیز بهتری به تو می دهد،

   او می گوید صبر کن و بهترین را به تو می دهد.

   یازده سال صبر کمه؟

شا نه هايمان را جا بگذاريم

ياران

برای غربت ما خواهند گريست

سلام ووقت بخير به تمامي عزيزان

پرتوي عزيز ممنون شما/باكمك شما

زيباترين لحظات ((ابري يا آفتابي)) رو براتون آرزومندم

بهترينهاي مطلوبتان باشيد****************

                                      برگشتم

                                       پشت سر پاييز بود

                                                            باردار هجومی سرد

                                                           که از پشت غفلت زمان به ما رسيده بود

کوچه پر بود از سمفونی قار قار

                            پر از قرمز و زرد

                                    پر از ياد گرم هجرت

                                                         وذهن پرستو طعم تازه رفتن گرفته بود

از بام زندگی دستی پيدا بود

                                    بر ماسه ها نوشت:

                                         پاييز ياد اولين روز مدرسه

                                               پاييز رنگ انار و طعم سيب

                                                        پاييز فصل رنگ زشت و زيبا

                                                                و رنگ فصل هر آنچه خوبی است

نمی دانم از چه ؟پاييز که می رسد

               در فکر دستی غريبم

                                           که بيايد

                                                     يکنواختی انديشه ام را قاب تجدد بگيرد

نمی دانم از چه ؟پاييز که می رسد 

                               غروب آرامتر از هر بار بر افق دوست می چکد

پای گیسوی پریشان پائیز

تنهائی من راه میرود

شعر میخواند

و میماند به انتظار کفشهایش

تا از تجربه نمناک شب و جاده باز آیند

هر سال بعد از غروب برگ

پای گیسوی پریشان پائیز

کلاغی بر چتر خیالم مینشیند

که عشق را

 گرانتر از پنیر و صابون سودا میکند

هر سال بعد از غروب برگ

پای گیسوی پریشان پائیز

تنها 

       تر

            م.